De Weert reed in zijn eerste Tour meteen naar de achttiende plaats, voor grote namen als Armstrong, Sastre, Basso en Evans. En er had misschien zelfs meer ingezeten, want in de eerste week moest De Weert vaak wachten op z’n ploegmaat Chavanel.

Mario Aerts was al toe aan zijn tiende Tour. En het werd een van zijn beste deelnames ooit. Naast zijn helpersrol trok hij ook zelf in de aanval. Dat leverde hem twee keer de prijs van de strijdlust op, maar de meest strijdlustige renner werd hij niet. En in Gap viel hij te vroeg aan, een gemiste kans.

Aerts had een duidelijk omschreven opdracht, voor De Weert lag dat iets anders in een team zonder echte kopman na het wegvallen van Boonen. De Weert heeft nu nog enkele jaren voor zich om aan de druk te wennen. Maar ook de bijna 36-jarige Aerts denkt nog lang niet aan stoppen. Hij plant nog zeker twee jaar door te gaan.